Klient wybiera dostawę do punktu, przechodzi dalej i nie widzi żadnej płatności. Albo wybiera przedpłatę, mimo że przesyłka ma być pobraniowa. W PrestaShop multistore takie problemy wymagają sprawdzenia całego zestawu zależności: sklepu, przewoźnika, kraju, waluty, grupy klienta i konfiguracji modułu. Sama aktywacja nowej opcji dostawy nie wystarcza.
Od czego zacząć, zanim zmienisz ustawienia?
Najpierw zapisz oczekiwane zachowanie. Dla każdej witryny określ kraj dostawy, dostępne waluty, wariant przedpłaty i pobrania oraz metody, które mają pozostać bez zmian. To będzie punkt odniesienia do konfiguracji i testów. Bez takiej listy trudno odróżnić błąd od celowego ograniczenia.
W jednym z naszych wdrożeń uruchamialiśmy dostawy do punktów odbioru w dwóch instalacjach multistore. Poszczególne sklepy różniły się rynkami, walutami i zestawem płatności. Zamiast zakładać, że wspólna instalacja oznacza identyczne ustawienia, przygotowaliśmy osobne scenariusze dla objętych nią witryn.
Kontekst multistore: jeden sklep, grupa czy wszystkie?
Przed zapisem sprawdź kontekst administracyjny. W PrestaShop można pracować na pojedynczym sklepie, grupie albo wszystkich sklepach. Ten wybór wpływa na zakres zmian, a dostępność ustawień zależy również od edytowanej strony i modułu. Sposób działania opisuje oficjalna dokumentacja interfejsu multistore.
Nie oceniaj wyniku wyłącznie po komunikacie „zapisano”. Wróć do każdego objętego sklepu i ponownie odczytaj ustawienia. Sprawdź również witrynę, której zmiana nie miała dotyczyć. Pozwala to wykryć przypadkowy zapis globalny, zanim zauważy go klient.
Warto też rozdzielić przypisanie przewoźnika od jego parametrów. Dokumentacja PrestaShop wskazuje, że powiązanie przewoźnika ze sklepami i jego indywidualny cennik nie są tym samym. Gdy dwa sklepy potrzebują różnych zakresów cenowych, może być konieczny osobny przewoźnik. Moduł kurierski może dodatkowo zarządzać własnymi powiązaniami.
Dlaczego przewoźnik jest aktywny, ale nie ma go w koszyku?
Widoczność dostawy zależy od ustawień i danych konkretnego koszyka. W diagnostyce sprawdzamy kolejno:
- przypisanie przewoźnika do właściwego sklepu i jego aktywność;
- kraj i strefę adresu dostawy oraz przypisanie kraju do sklepu;
- grupę klienta, ograniczenia produktów i dostępność usługi dla całego koszyka;
- zakres wagowy albo cenowy, maksymalne wymiary i zachowanie poza zakresem;
- powiązanie przewoźnika z aktualnym modułem oraz szablonem nadania.
Nazwa strefy nie wystarcza do oceny jej zasięgu. Trzeba zobaczyć, jakie kraje rzeczywiście zawiera. Podobnie poprawna cena dla lekkiego produktu nie dowodzi poprawności na granicy wagi ani po dodaniu drugiego produktu. Ustawienia zakresów i dostępności opisuje dokumentacja przewoźników PrestaShop.
W naszym wdrożeniu jedną z przyczyn niewidocznej nowej dostawy było powiązanie ze starszym modułem przewoźnika. Dopiero poprawne powiązanie z używaną integracją i jej szablonami pozwoliło kontynuować testy checkoutu.
Przedpłata i pobranie muszą tworzyć spójne scenariusze
Jeżeli dostawa bez pobrania i dostawa pobraniowa mają inne ceny lub zasady, testuj je jako dwa odrębne scenariusze. Dla pierwszego oczekiwane są wskazane płatności z góry. Dla drugiego płatność przy odbiorze, a następnie właściwa kwota pobrania w zamówieniu i nadaniu.
Na stronie preferencji płatności PrestaShop opisano ograniczenia według walut, krajów, grup klientów i przewoźników. Dostępne możliwości zależą też od modułu płatniczego. Zaznaczenie przewoźnika w jednej tabeli nie gwarantuje, że wszystkie pozostałe warunki są spełnione.
W jednym ze sprawdzanych sklepów dostawa była już widoczna, lecz po jej wybraniu brakowało płatności dla polskiego adresu. Potrzebna była korekta ograniczeń kraju i waluty dla właściwych metod. W kolejnych sklepach sprawdziliśmy również dostępność pobrania w EUR. Nie kopiowaliśmy w ciemno zestawu płatności z innej instalacji, ponieważ używany moduł nadawczy nie obsługiwał w niej wszystkich tych samych opcji.
Mapa punktów to dopiero początek integracji
Po wybraniu punktu sprawdź, czy wybór pozostaje po przejściu do płatności i po powrocie do edycji dostawy. Następnie zweryfikuj jego zapis w zamówieniu i przekazanie do formularza nadania. Dla pobrania dochodzi dostępność tej usługi w wybranym punkcie oraz kwota przekazywana przewoźnikowi.
W testach Sandbox trafiliśmy na punkt dostępny na mapie, którego testowe API nie przyjmowało przy nadaniu. Porównanie z innym punktem pomogło zawęzić problem. Etykieta wygenerowana po ręcznej zmianie punktu w formularzu nadania nie była dowodem poprawności pierwotnego przejścia z checkoutu. Ten scenariusz zapisaliśmy jako zastrzeżenie, zamiast oznaczać cały test jako zaliczony.
Testy kwoty pobrania obejmowały również wymaganą konfigurację ubezpieczenia w używanej usłudze. To opis konkretnego wdrożenia, nie uniwersalna instrukcja dla wszystkich operatorów. Aktualne wymogi i limity trzeba sprawdzać dla wybranego produktu przewozowego.
Jaki zestaw testów ma sens przed publikacją?
Zbuduj krótką macierz scenariuszy i wykonaj ją na każdej objętej zmianą witrynie. Minimalny zakres to:
- Przedpłata: oczekiwana dostawa, cena, zachowany punkt i dostępne właściwe metody płatności, bez przypadkowego pobrania.
- Pobranie: właściwa dostawa i płatność przy odbiorze, zgodna suma zamówienia oraz kwota nadania.
- Inny kraj: metoda ograniczona do Polski znika dla adresu poza Polską, a pozostałe dostawy nadal działają.
- Inna waluta: poprawna cena i dostępność płatności, również po zmianie waluty w koszyku.
- Granica zakresu: wartości tuż przed, na i za dopuszczonym progiem wagi lub ceny.
- Regresja: dotychczasowy kurier, płatności i sklep nieobjęty zmianą zachowują oczekiwane działanie.
Samo dojście do wyboru płatności potwierdza tylko ten etap. Osobno trzeba uzgodnić utworzenie zamówienia testowego, powiadomienia płatności, nadanie i kontrolę etykiety. Środowiska testowe muszą korzystać z odpowiednich trybów Sandbox, a generowanie produkcyjnych przesyłek i zlecanie kuriera nie powinno następować przypadkowo.
Co faktycznie sprawdziliśmy w opisanym wdrożeniu?
Na środowiskach testowych sprawdziliśmy checkout objętych zmianą frontów, warianty przedpłaty i pobrania, waluty oraz wykluczenie dostawy dla zagranicznego adresu. Wybrane scenariusze przeszły przez testowe zamówienie i etykietę Sandbox. Udokumentowaliśmy też opisane ograniczenie konkretnego punktu testowego.
Po akceptacji testów wdrożyliśmy konfigurację na produkcji. Zapisane ustawienia ponownie odczytaliśmy w poszczególnych sklepach. Kontrola głównych produkcyjnych checkoutów potwierdziła widoczność dostaw, zachowanie punktu i właściwy wybór płatności. Zatrzymaliśmy ją przed złożeniem zamówienia. Nie traktujemy jej jako wykonanej płatności, rzeczywistego nadania ani pełnego testu każdego produkcyjnego frontu.
W przejrzanych materiałach archiwalnych pojawił się także inny przypadek: po przejściu z pojedynczego sklepu na multistore trzeba było uporządkować konfigurację modułu wysyłkowego. To powód, aby uwzględniać historię instalacji. Nie jest to zalecenie odinstalowania modułu lub usuwania wpisów z bazy bez analizy, kopii i planu odtworzenia.
Kiedy potrzebna jest konfiguracja, a kiedy zmiana kodu?
Jeśli problem wynika z przypisań, ograniczeń lub szablonu, zacznij od konfiguracji i testów. Dodatkowy kod ma sens, gdy wymagania rzeczywiście wykraczają poza możliwości używanych modułów, np. dostępność usługi zależy od całego koszyka lub szczególnej reguły biznesowej. Taką regułę trzeba udokumentować i sprawdzić również po aktualizacji.
W Projectic łączymy utrzymanie sklepów z pracą nad ich integracjami. Zobacz nasze wsparcie techniczne sklepów oraz realizację integratora PrestaShop i WAPRO. Jeśli dostawa albo płatność znika tylko w niektórych sklepach, opisz problem: podaj witrynę, kraj, walutę, metodę dostawy i krok, na którym zmienia się wynik. To ułatwia odtworzenie sytuacji bez zgadywania.
Poradnik opiera się na opisanym wdrożeniu i dokumentacji PrestaShop 8. Nazwy ekranów oraz możliwości modułów mogą różnić się między wersjami. Weryfikację należy wykonać na wersji i zestawie modułów używanych w danym sklepie.